Και Νεκρούς Ανασταίνει

Ο Παναθηναϊκό δεν έπαιξε μπάλα. Δεν μπορούσε να μπει μέσα στην περιοχή. Σέντρες δεν βγήκαν. Η ΑΕΚ έπαιζε έξυπνα μαζική άμυνα. Ο Εντίνιο έβαλε ένα ΦΟΒΕΡΟ γκολ. Γιατί ρε μαλάκα Βασσάρα όμως δεν αφήνεις το ματς να κυλίσει και το γαμάς με το μούφα πέναλντι που έδωσες? Άσε τις ομάδες να παίξουν. Σπας τα νεύρα των παικτών του Παναθηναϊκού και η ΑΕΚ κλίνεται ακόμα περισσότεροπίσω αφού έχει αβαντάζ 2 τερμάτων. Και εκεί το παιχνίδι τελειώνει οριστικά.
Έτσι όπως έπαιξε ο Παναθηναϊκός το πιο πιθανό είναι να μην ισοφάριζε. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Μπάλα είναι. Άστη να κυλίσει.

ΤΟ CHAMPIONS LEAGUE ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ

Στα πέτρινα χρόνια του Ολυμπιακού, 1985 - 1996 κυκλοφορούσε ένα ανέκδοτο που έλεγε: "Τι δεν έχει δει ένα παιδί δέκα χρονών στην Ελλάδα;". Η απάντηση ήταν φυσικά: "Τον ΟΣΦΠ να παίρνει πρωτάθλημα". Ο χθεσινοβραδινός αποκλεισμός του ΟΣΦΠ από την φάση των ομιλών σηματοδοτεί πιθανόν το τέλος μιας ακόμη δεκαετίας για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η δεκαετία 1997 - 2008 είχε ορισμένες συγκεκριμένες συνήθειες και η παρουσιά του δαφνοστεφανομένου έφηβου στο Champions League υπήρξε μια από αυτές.
Ίσως στη λέξη "συνήθεια" να κρύβεται και η ουσία του αποκλεισμού από ένα θεωρητικά υποδεέστερο αντίπαλο. Όταν επί μια δεκαετία η νοοτροπία μιας ολόκληρης ομάδας, δηλαδή ενός ζώντος κοινωνικού συνόλου, σφυρηλατείται με την πεποίθηση ότι ανήκει στην ελίτ και δεν χρειάζεται να προσπαθήσει προκειμένου να πιστοποιήσει την παρουσία της τότε χρειάζεται αρχικά φοβερή προσπάθεια ώστε το συγκεκριμένο σύνολο να μπει στην ψυχολογία της μάχης. Κάποιος φυσικά θα μπορούσε να πει πως ο Ολυμπιακός παίρνοντας σχεδόν ανελλιπώς το πρωτάθλημα στην Ελλάδα έδινε τα διαπιστευτήριά του. Όμως είναι σχεδόν καθολικής αποδοχής από το ελληνικό φίλαθλο κοινό πως η συγκεκριμένη ομάδα ευνοούταν σκανδαλωδώς από το θεσμικά όργανα και προστατευόταν από την αθλητική δικαιοσύνη (Ριζούπολη (2003), υπόθεση Βάλνερ (2008), αποκαλύψεις περί διαιτητικού παρακράτους από την εκπομπή Ζούγκλα (2003) μερικά παραδείγματα). Μόνο που στην Ευρώπη το χάδι προστασίας των θεσμών και ιδιαίτερα της διαιτησίας δεν υφίσταται. Συνοπτικά λοιπόν θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι ο φετινός προκριματικός ήταν ένα τεστ σε ψυχολογικό επίπεδο για την ομάδα του ΟΣΦΠ και ιδιαίτερα ο χθεσινός επαναληπτικός μια δοκιμασία ώστε να αποδείξει ότι μπορεί να είναι ανταγωνιστικός σε μάχες επί ίσοις όροις. Δυστυχώς ο ΟΣΦΠ απέτυχε και στα δύο...
Σε ψυχολογικό επίπεδο υπήρχε a priori η πεποίθηση ότι η πρόκριση ήταν δεδομένη γι' αυτό και ο μεταγραφικός σχεδιασμός καθυστέρησε σημαντικά, ενώ συστηματικές ήταν και οι αρνήσεις όλων των μεταγραφικών στόχων της ομάδας του Πειραία (Γιατί άραγε;)...Μέχρι και πριν την έναρξη του αγώνα της Κύπρου η ροζ φούσκα μέσα στην οποία ζούσε η ομάδα δεν έλεγε να σκάσει. Ήρθε λοιπόν μια ομάδα που χαρακτηρίζεται απλώς αξιόμαχη, προσηλωμένη στην τακτική αλλά με τεράστιο κίνητρο και έφερε στην επιφάνεια όλες τις αδυναμίες του συνόλου (ή συνοθηλεύματος;) του ΟΣΦΠ. Δεν αρκούσε όμως το 3-0 του πρώτου αγώνα. Όλοι διατυμπάνιζαν ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να σκοράρει αρκετά γκολ ώστε να προκριθεί και ήταν ακόμη φαβορί. Ακόμη η ψυχολογία ότι "εκεί ανήκουμε και κανείς δεν θα μας το στερήσει" δεν μπορούσε να καταπολεμηθεί.
Ο Ολυμπιακός λοιπόν έπρεπε να παίξει χθες βράδυ σαν να μην υπήρχε αύριο όμως άντι για πάθος είδαμε νέυρα, αντί για σεβασμό στον αντίπαλο είδαμε διαμαρτυρίες από τους παίκτες και επεισόδια από τους οπαδούς, αντί για ένταση στο παιχνίδι είδαμε μια αναμενώμενη, βαρετή ανάπτυξη...Οσό για την διάθεση να αποδείξει πως είναι μάχιμος και άξιζε τόσα χρόνια την θέση που δίκαια ή άδικα καταλάμβανε στην κλήρωση της Νιόν, τα λόγια περισσεύουν...Ο προκριματικός είναι μια μάχη που πρέπει να έχει νικητή ο οποίος θα προκύψει αξιοκραρτικά ώστε να προστατυθεί η φήμη του θεσμού και της διοργανώτριας αρχής (Uefa). Φαίνεται όμως πως η αξιοκρατία είναι μια άγνωστη λέξη ακόμη για τον Ολυμπιακό των 11 πρωταθλημάτων...
Πάνω από όλα ο αποκλεισμός είναι ένα μάθημα πως στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο για να χτίσεις και να διατηρήσεις ένα status quo πρέπει συνεχώς να προσπαθείς και να μάχεσαι σε αθλητικά πλαίσια. Για την UEFA για τις ομάδες από τα μικρομεσσαία πρωταθλήματα ισχύει το "ουδείς αναντικατάστατος" και για να μείνεις στην επιφάνεια και να έχει βλέψεις για τον αφρό πρέπει να έχεις πρώτα από όλα συναίσθηση της θέσης σου και διάθεση για αθλητική μάχη...

Το σεντόνι στο πατάρι...

Συνολική ήττα. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί με μια λέξη η εικόνα του Ολυμπιακού. Γενικά ο Ολυμπιακός κατέβηκε για να χάσει την πρόκριση. Όταν πρέπει να βάλεις 4 γκόλ τότε ΔΕΝ κατεβαίνεις με έναν επιθετικό. Γιατί είχε και άλλον? Όχι δεν είχε αλλά αυτό χρίζει άλλης ανάλυσης.
Το ματς κατά την άποψή μου χάθηκε από τη στιγμή που ορισμένοι οπαδοί του Ολυμπιακού άρχισαν να κάνουν καγκουριές. Αυτό δείχνει ότι δεν το πίστευαν ούτε οι ίδιοι.
Επίσης το πιο σημαντικό πρόβλημα του Ολυμπιακού είναι οι κλίκες μεταξύ των παιχτών του και οι μεγάλες ηλικίες ορισμένων όπως του Τζορτζεβιτς και του Κοβάσεβιτς.
Τέλος δεν γίνεται 4 μέρες πριν το τέλος των μεταγραφών να μην έχεις κλείσει το βασικό ρόστερ της ομάδας.
Όλα τα παραπάνω πληρώνονται. Και πληρώνονται τώρα επειδή τόσα χρόνια πριν ο Ολυμπιακός είχε την τύχη να ΜΗΝ παίζει προκριματικά. Τώρα που έπαιξε.... φάνηκε ποια ομάδα μπορεί να παίξει στην Ευρώπη.
Περαστικά σας και το Uefa καλό είναι.

Οι κύπριοι είναι αδέρφια μας, εκτός αν μας έχουν κερδίσει 3-0 στον πρώτο αγώνα

Έτσι μάλλον σκέπτονται οι <<επιστήμονες>> του Ολυμπιακού για την Ανόρθωση.
Κύριοι αν είσαστε όντως καλύτεροι αποδείξτε το μέσα στο γήπεδο. Αν σας φταίει ο πρόεδρός σας πηγαίνετε και σφάξτε τον. Δεν σας φταίνε οι άλλοι. Απλά σας βρήκαν ανέτοιμους και σας διέσυραν.
Σκεφτείτε και το πιο απλό. Αν περάσετε στους ομίλους και πέσετε με Chelsea, Bayern, Juventus πόσα θα μαζέψετε? Αλλά που μυαλό...

Το είχαμε ανάγκη

Το είχαμε ανάγκη εμείς οι Παναθηναϊκοί. Κακά τα ψέματα τα τελευταία χρόνια οι χαρές μας ήταν λίγες. Οπότε ψάχναμε ευκαιρία να χαρούμε. Δεν ήταν κανένα φοβερό ματς. Δεν είχε και τα φόντα να γίνει. Έχοντας πάει παλιότερα σε ματς με Γιουβέντους, Μαγιόρκα το μέγεθος του αντιπάλου δεν σε έκανε να θες να πας να δεις μπάλα. Ήταν και το γεγονός ότι είχαμε κερδίσει στον πρώτο αγώνα άρα η πρόκριση έμοιαζε βέβαιη. Και όμως το γήπεδο γέμισε. Είχαμε ανάγκη να έχουμε λόγο να πάμε στο γήπεδο
Το θέαμα δεν ήταν καλό αλλά δεν είναι η ίδια ομάδα με πέρυσι. Βγαίνει μπροστά. Δεν θα σταθώ στα κενά της άμυνας. Δεν με ενδιαφέρουν. Είμαι οπαδός της λογικής ότι για να κερδίσεις πρέπει να βάλεις περισσότερα γκολ από όσα θα φας. Άρα εμένα με πείραξε περισσότερο ότι είχαμε κενά στην επίθεση. Αλλά μάλλον θα σταματήσω την ανάλυση εδώ γιατί δεν θέλω να γίνω προπονητής της εξέδρας.

Είναι πολλά τα λεφτά

Ήταν τα λεφτά πολλά, ήταν και το κλίμα στραβό, οπότε την έκανε με ελαφριά ο Ρίμπο. Μεγάλος αδιαμφισβήτητα παίχτης, σε μεγάλη βέβαια ηλικία, αλλά για την Ελλάδα καλός, έχει ένα ελάττωμα. Αν ο προπονητής κάνει μ@λακίες θα του την πει δημόσια. Πρώτα ήταν ο Λεμονής (νομίζω) και τώρα ο Δώνης. Είδε ότι φεύγει και ο Νικολαΐδης οπότε λέει ας την κάνω και εγώ εκεί που με πληρώνουν πιο καλά. Μια και το επίπεδο εκεί είναι πιο χαμηλό θα μπορεί να παίξει μέχρι τα 40 και να τον πληρώνουν πολύ καλά. Μια χαρά γεράματα θα περάσει.

Φουλ επίθεση

Έτσι πρέπει να παίζεται το ποδόσφαιρο. Δε λέω. Καλή η άμυνα, αλλά τι σε ξεσηκώνει πιο πολύ? Ένα φοβερό τάκλιν ή ένα δυνατό σουτ? Σίγουρα το δεύτερο.
Αυτό προς τις ελληνικές ομάδες που θα προκριθούν αυτές τις μέρες. Ούτως ή άλλως ελπίδες απέναντι σε μια Άρσεναλ ή μια Ιντερ δεν έχει καμία ελληνική ομάδα. Ας παίξει επιθετικά. Ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως έτσι μας σεβαστούν στο τέλος.
Αν κατέβει μια ομάδα στο Old Trafford και παίξει με 7 αμυντικούς, ε δεν θα φάει 5 γκολ. Θα φάει γιατί δεν θα σε σεβαστούν οι άλλοι. Αν παίξεις ανοιχτά και πας να χτυπίσεις το παιχνίδι στα ισια, πάλι θα χάσεις, αλλά όχι με 5 γκολ σίγουρα με λιγότερα, και ο οπαδός που βλέπει την ομάδα του θα χαρεί άσχετα με την ήττα γιατί η ομάδα του προσπάθισε.
Καλή επιτυχία στις ελληνικές ομάδες, εκτός από τον Ολυμπιακό βέβαια.

Γήπεδο μετά από 5 χρόνια

Γήπεδο μετά από 5 χρόνια λοιπόν. Λίγο η κακή πορεία της τριφυλλάρας τα προηγούμενα χρόνια, λίγο το ότι έλειπα εκτός Αθήνας για σπουδές με κράτησαν μακρυά από τη μεγάλη μου αγάπη.
Αλλά την τετάρτη επιστρέφουμε στα παλιά και γνώριμα στέκια μας, στα σαλόνια της Ευρώπης.
Κρίμα που παίζει ο Ολυμπιακός την ίδια ώρα και δεν θα τον δω να γελάσω κιόλας. Καθίστε στο UEFA και αφήστε το Champions League για κάποιον που ξέρει.

Μην πυροβολείτε τον Σπανούλη

Και τι έγινε δηλαδή που το έχασε? Άλλαξε κάτι? Αν έμπαινε δηλαδή? Θα πηγαίναμε στο επόμενο ματς και θα χάναμε εκεί. Το ότι η ομάδα αυτή δεν είναι η ίδια με αυτή που κέρδισε την Αμερική πριν 2 χρόνια είναι πασιφανές. Δεν θα άλλαζε μια δεδομένη κατάσταση από ένα εύστοχο τρίποντο.
Άποψή μου ότι καλά έκανε. Go for the top.
Αν το έβαζε όλοι θα τον είχαμε θεό. Τώρα πολλοί τον βρίζουν.
Άλλα φταίνε για την εικόνα της ομάδας. Πριν 2 χρόνια εφάρμοζε το pick and roll τέλεια ενώ τώρα όχι, πριν 2 χρόνια είχε κάποιους παίκτες σε φοβερή κατάσταση ενώ τώρα όχι, και άλλα πολλά.
Δεν φταίει ο Σπανούλης.